بسیاری از سازه های فنی از نوعی ساختار فولادی استفاده می کنند. خواه کشتی کانتینری، وسیله نقلیه ریلی، پل یا برج توربین بادی باشد، این سازه ها می توانند صدها متر جوش داشته باشند. بنابراین، اگر از فرآیندهای صنعتی سنتی مانند جوشکاری با گاز فعال فلزی یا جوشکاری زیرپودری استفاده شود، مشکلاتی به وجود میآید: به دلیل استحکام کم قوس، بیشتر انرژی مصرفشده واقعاً در فرآیند جوشکاری استفاده نمیشود، بلکه بهعنوان از دست دادن حرارت به اجزاء . انرژی مورد نیاز برای پردازش پس از جوش معمولاً مشابه انرژی مورد نیاز برای خود فرآیند جوشکاری است. «این فرآیندهای پر انرژی باعث آسیب حرارتی شدید به مواد می شود و منجر به تغییر شکل شدید ساختار و به دنبال آن کار صاف کردن بسیار گران می شود.
"بسته به جزء، می توانیم انرژی ورودی به قطعه را در حین جوشکاری تا 80 درصد کاهش دهیم و می توانیم مصرف مواد پرکننده را تا 85 درصد نسبت به فرآیندهای قوس معمولی کاهش دهیم." برای یک فرآیند صاف کردن اجزای مورد مطالعه. بنابراین ما می توانیم زمان و هزینه های تولید را کاهش دهیم، فولادهای با مقاومت بالا را پردازش کنیم و تعادل CO2 کل زنجیره تولید را به طور قابل توجهی بهبود دهیم. با توجه به تعداد زیادی سازه های فولادی در حال ساخت در آلمان و در سراسر جهان ، این می تواند بسیار سودمند باشد." این به این دلیل است که شدت بالای پرتو لیزر تضمین می کند که انرژی ورودی به شدت در نقطه جوش متمرکز می شود، در حالی که ناحیه اطراف قطعه نسبتاً خنک باقی می ماند. زمان جوشکاری نیز بین 50 تا 70 درصد کاهش یافته است.
فرآیند جدید از نظر کیفیت درز نیز عالی است - درز به طور قابل توجهی نازک تر است و لبه ها تقریباً موازی هستند، در حالی که در فرآیند جوشکاری معمولی درز V شکل است. اگر از جوش لیزری در فرآیند سازه های فولادی استفاده شود، به یک نقطه فروش منحصر به فرد برای شرکت های متوسط آلمانی تبدیل خواهد شد و موقعیت آن در بازار را در رقابت بین المللی تثبیت می کند.
برای جوش یک متری، هزینه ورق با ضخامت 30 میلی متر را می توان در مقایسه با جوش زیر آب، از جمله فرآیند صاف کردن بعدی، 50 درصد کاهش داد. برای ضخامت ورقهای کمتر از 20 میلیمتر، فرآیند جوشکاری با گاز فعال فلزی نیز معمولاً استفاده میشود، با صرفهجویی در هزینههای بالقوه حتی بیشتر، تا 80 درصد. برای شرکت های بزرگ، مواد پرکننده جوش به تنهایی می تواند بیش از 100 یورو،000 در سال در هزینه ها صرفه جویی کند. علاوه بر این، منبع پرتو لیزر مورد استفاده به دلیل راندمان بالا (حدود 50 درصد) و راندمان خوب فرآیند (80 درصد کاهش در ورودی انرژی) پتانسیل زیادی برای جلوگیری از افزایش هزینه های انرژی ارائه می دهد. با این شواهد از کاربرد عملی، این روش اکنون می تواند به سایر برنامه ها گسترش یابد.
در حالی که فلز پرکننده اضافه می شود، لیزر در محل اتصال بین لبه های دو ورق مورد جوش قرار می گیرد. انرژی پرتو لیزر لبه های قطعه کار و همچنین فلز پرکننده روی سیم را ذوب می کند، سپس شکاف بین دو قطعه را پر می کند و یک جوش با کیفیت بالا ایجاد می کند. این فرآیند را می توان برای پیکربندی اتصالات معمولی در سازه های فولادی جوش داده شده استفاده کرد. لبههای ورق برش پلاسما هستند و درزها گاهی اوقات دارای شکافهایی به عرض 2 میلیمتر هستند که فرآیند جوشکاری لیزری میتواند به طور قابل اعتمادی این شکاف را برطرف کند. در هنگام جوشکاری تار (مفاصل T) یا اتصالات لب به لب، این فرآیند تضمین می کند که اتصال کامل است، یعنی دو قسمت در کل منطقه تماس به هم متصل می شوند. در ساخت و سازهای فولادی معمولی، محدودیت های فنی به خصوص در هنگام استفاده از اتصالات T وجود دارد.
